Afgelopen weekend was er het beruchte najaarsbinnenweekend van de dolfijnen. Nadat iedereen er was hebben we geopend en hebben we de bedden alvast klaargemaakt voor die avond. Toen was het tijd voor het programma. We hebben in het donker een spannend avondspel gespeeld.

In het park hadden we een lampje opgehangen dat aan stond. Iedereen moest vanuit een startplek het lampje proberen uit te zetten. Er was één persoon die met een zaklamp mensen af kon schijnen en zo het lampje kon beschermen. Met alleen stil sluipen kwam je er niet, je moest tactisch te werk gaan en goed samen werken. Het duurde alleen een tijdje voor de dolfijnen dat door hadden, maar daarna werd het spel een peulenschil (figuurlijk dan).

Na een tijdje had iedereen er genoeg van en gingen we terug naar het fort. Terwijl de ene helft van het stafteam samen met de kinderen een gezellig potje oud-hollandsch ‘levend mikado’ ging spelen, waarbij verbazingwekkend genoeg niemand in tweeën werd gescheurd of iets dergelijks, was de andere helft van het stafteam bezig met het voorbereiden en aansteken van het kampvuur. Bij het kampvuur werd door leiding en kinderen ter plekke een verhaal geïmproviseerd en door een aantal man leiding werd dit verhaal uitgebeeld. Het verhaal ging nergens over en het sloeg helemaal nergens op en juist daarom was het zo leuk.

Na het kampvuur was het bedtijd. Iedereen poetste zijn tanden en ging voor de laatste keer naar het toilet en kroop toen lekker zijn/haar slaapzak in. Na een tijdje sliep bijna iedereen en hadden wij als leiding even rust. Tenminste, dat dachten we, want het bleek zonder ons beneden erg gezellig! Nadat ook de laatste dolfijnen om 2 uur eindelijk waren naar dromenland waren vertrokken vonden wij het ook wel eens tijd om te gaan slapen.

Na een korte nachtrust werden we, zoals altijd, ruw wakker gemaakt door kindergeschreeuw: het was tijd om op te staan. Na een beetje ochtend gymnastiek hebben we onszelf verzadigd met brood belegd met allerlei lekkernijen. Na het ontbijt en opruimen hebben we een paar spelletjes 'stand in de mand' en 'iemand is hem, niemand is hem' gespeeld.

Toen vertrokken we naar het geldmuseum in Utrecht. In het geldmuseum was veel te zien over geld en alles wat ermee te maken heeft. Er was ook veel te doen in het museum. Iedereen kreeg bij de ingang een pasje waar geld op stond. Door spelletjes te spelen, sparen en beleggen kon je geld bijverdienen, maar ook verliezen!  Als straatarmen of als miljonairs kwamen we het museum uit en liepen we naar de tram die ons terug naar het fort zou brengen. Na het afsluiten vertrok iedereen moe en voldaan naar huis.